Chanson over Groenveld
Een ex-bewoner van Dirkshorn, Sander Klaver, maakte behulp van AI
Franstalige chansons over steden en dorpen.
Zo ook een fraai lied over Groenveld waarin hij zijn herinneringen vertolkt.
Franse tekst
J’allais à l’école sur mon vieux vélo, Le vent me suivait jusque dans le dos. Entre les prairies, les fossés d’argent, Groenveld m’attendait, tranquille, hors du temps. Quelques maisons blanches, un clocher discret, Des chemins étroits où l’on se saluait. Là, chacun connaissait le nom de son voisin, Et le monde semblait tenir dans une main.
Refrain
Ô Groenveld, mon petit pays, Perdu dans les polders de ma vie. Entre Dirkshorn, Valkoog, Schagen là-bas, Ton ciel immense ne me quitte pas. Le vent chantait plus fort que les saisons, Mais j’y entendais battre mon cœur d’enfant. Ô Groenveld, je reviens souvent, Dans mes souvenirs les plus vivants.
La vieille « Groenvelder » tournait lentement, Gardienne des champs depuis si longtemps. Ses ailes racontaient les jours d’autrefois, Quand les fermiers vivaient au rythme des mois. Les pommes de terre dormaient sous la terre, Les choux alignés dessinaient l’hiver. Les carottes poussaient dans le sable doré, Et le printemps venait les tulipes fleurir.
Refrain
Ô Groenveld, mon petit pays, Perdu dans les polders de ma vie. Entre Dirkshorn, Valkoog, Schagen là-bas, Ton ciel immense ne me quitte pas. Le vent chantait plus fort que les saisons, Mais j’y entendais battre mon cœur d’enfant. Ô Groenveld, je reviens souvent, Dans mes souvenirs les plus vivants.
Pont Les chevaux galopaient sur la vieille piste, Leurs sabots faisaient danser les artistes. Aujourd’hui les golfeurs marchent à leur tour, Mais le paysage garde son amour. Les canaux brillent sous le ciel d’été, Les routes minuscules n’ont pas changé. Et lorsque je ferme un instant les yeux, Je retrouve ce village merveilleux.
Dernier refrain
Ô Groenveld, mon petit pays, Le temps n’a pas emporté ta vie. Dans le parfum des champs et des fleurs, Tu restes à jamais dans mon cœur. Si le monde m’appelle vers d’autres chemins, Je sais d’où viennent mes lendemains. Car un enfant pédale encore doucement, Sur les routes de Groenveld, porté par le vent.
Nederlandse tekst
Ik fietste naar school op mijn oude fiets, De wind blies altijd met me mee. Tussen de graslanden en de zilveren sloten Lag Groenveld rustig te wachten, alsof de tijd er stil stond. Een paar witte huizen, een bescheiden kerktoren, Smalle weggetjes waar iedereen elkaar groette. Daar kende iedereen zijn buurman bij naam, En leek de hele wereld in één hand te passen.
Refrein
O Groenveld, mijn kleine land, Verborgen in de polders van mijn leven. Tussen Dirkshorn, Valkoog en Schagen, Jouw eindeloze hemel verlaat mij nooit. De wind zong luider dan de seizoenen, Maar daarin hoorde ik het kloppen van mijn kinderhart. O Groenveld, ik keer vaak terug, In mijn mooiste herinneringen.
De oude "Groenvelder" draaide langzaam rond, Al eeuwenlang de wachter van de velden. Zijn wieken vertelden verhalen van vroeger, Toen de boeren leefden op het ritme van de seizoenen. De aardappelen sliepen onder de grond, De rijen kool kleurden het landschap. De wortels groeiden in het gouden zand, En in de lente bloeiden de tulpen.
Refrein
O Groenveld, mijn kleine land, Verborgen in de polders van mijn leven. Tussen Dirkshorn, Valkoog en Schagen, Jouw eindeloze hemel verlaat mij nooit. De wind zong luider dan de seizoenen, Maar daarin hoorde ik het kloppen van mijn kinderhart. O Groenveld, ik keer vaak terug, In mijn mooiste herinneringen.
De paarden galoppeerden over de oude renbaan, Hun hoeven brachten leven en muziek. Nu wandelen de golfers er rustig voorbij, Maar het landschap heeft niets van zijn charme verloren. De sloten glinsteren onder de zomerlucht, De kleine weggetjes zijn nog precies hetzelfde. En als ik even mijn ogen sluit, Vind ik dat prachtige dorp weer terug.
Laatste refrein
O Groenveld, mijn kleine land, De tijd heeft jouw ziel niet meegenomen. In de geur van de velden en de bloemen Blijf je voor altijd in mijn hart. Ook al roept de wereld mij naar andere wegen, Ik weet waar mijn oorsprong ligt. Want diep vanbinnen fietst nog altijd een jongen, Over de wegen van Groenveld, gedragen door de wind.
Sander Klaver
(inmiddels woonachtig in Rijswijk, maar opgegroeid in Dirkshorn,
waar mijn ouders nog steeds wonen).
De afbeelding is een door Sander bewerkte foto